ഓരോ യാത്രയും ഒരോ വീണ്ടെടുപ്പാണ്.അക്ഷരങ്ങളുടെ,ചിന്തകളുടെ,ഭൂതകാല സ്മൃതികളുടെ, വളര്‍ച്ചയുടെ വിവിധ കാലഘട്ടങ്ങളുടെയൊക്കെ. അതുപോലൊരു യാത്ര കഴിഞ്ഞെത്തിയതിന്‍റെ ഉണര്‍വിലാണ് ദേഹിയും ദേഹവും. കാഴ്ചകളും, അനുഭവങ്ങളും, അറിവുകളും മനസ്സിനെ ഇപ്പോഴും ഉന്മാദം കൊള്ളിക്കുന്നു.അതു കൊണ്ട് തന്നെ അവയെ അക്ഷരങ്ങളാക്കാതെ വയ്യാ... ആഗസ്റ്റില്‍ സ്കൂള്‍ തുറന്നതിന് ശേഷമുള്ള ആദ്യ ഒഴിവു വരുന്നത് ഇലപൊഴിയുന്ന ദിനങ്ങള്‍ക്ക് കൂട്ടായാണ്. കൊടും ശൈത്യത്തിന് മുന്‍പുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ അവശേഷിക്കുന്ന സൂര്യപ്രകാശം ആവോളം നുകറ്ന്ന് കടലിനോടും,കായലിനോടും കരയോടും കാറ്റിനോടും കിന്നാരം പറയാന് രണ്ട് ആഴ്ചകളുള്ള ഒരു കുഞ്ഞ് അവധിക്കാലം...ഇവിടെ ആഗസ്റ്റ് പകുതിയ്ക്കാരംഭിച്ച് ജൂലൈ പകുതിയ്ക്ക് അവസാനിക്കുന്ന ഒരോ സ്കൂള്‍ വര്‍ഷത്തിലെയും അവധിയുടെ കണക്കുകള്‍ രസകരമാണ്.ഒരൊ രണ്ടര മാസത്തിനു ശേഷവും ചെറിയ ഒരു ഒഴിവുകാലം കിന്‍ഡറ് ഗാര്‍ഡന്‍ മുതലുള്ള കുട്ടികള്‍ക്കുണ്ട്. ഈ അവധി ദിനങ്ങള്‍ കണക്ക് കൂട്ടി പലരും പല യാത്രകളും പദ്ധതികളും ആഴ്ചകളും മാസങ്ങളും മുന്‍പേ തീരുമാനിക്കാറാണ് പതിവ്. സ്വദേശീയരുടെ ചുവടു പിടിച്ച് വിദേശികളും കുട്ടികളുടെ പേരില്‍ വീണുകിട്ടുന്ന ഒഴിവുദിനങ്ങളെ ജോലിയിലെ അവധികളുമായി യോജിപ്പിച്ച് തിരക്കുകളില്‍ നിന്നൊന്നു വിട്ടുനില്‍ക്കാനുള്ള ഉപാധിയായി പ്രയോജനപ്പെടുത്താറുമുണ്ട്.
ഇങ്ങനെയുള്ള സംഗതികള്‍ ഉണ്ടെങ്കിലും ഏകദേശം രണ്ട് മാസത്തിന് മുന്‍പ് വല്യസുന്ദരിക്ക് എ
ന്നാണ് autumn break എന്ന പ്രിയതമന്‍റ ചോദ്യത്തിന് എനിക്കൊരു പ്രത്യേകതയും തോന്നിയില്ല. ഒക്ടൊബറ് ആറ് മുതല്‍ ഇരുപത്തിഒന്ന് വരെയുള്ള രണ്ട് ആഴ്ചകള്‍ എന്ന ഉത്തരം പറയുമ്പോള്‍ അത്രയും ദിവസം രാവിലെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് വേഷം കെട്ടി സുന്ദരികളെ നഴ്സറിയിലേയ്ക്കും പ്ലേസ്കൂളിലേയ്ക്കും വിടാന്‍ ഒരുക്കാനും, ആഹാരം കഴിപ്പിയ്ക്കാനും തല്ലുകൂടേണ്ടല്ലോ എന്ന സുന്ദരസ്വപ്നം മനസ്സിലിട്ട്
താലോലിയ്ക്കുകയായിരുന്നു ഞാന്‍.അങ്ങനെ ദിവസങ്ങളെണ്ണി ഇരിക്കുമ്പോഴാണ് ഒരു ദിവസം സുന്ദരികളുടെ അപ്പന്, സ്കൂളടയ്ക്കുമ്പോള്‍ നമുക്ക് തെക്കന്‍ഫ്രാന്‍സിലൊരു സീസൈഡ് ടൂറിസ്റ്റ് വില്ലേജിലേയ്ക്ക് ഒരു യാത്ര പോയാലൊ, നല്ലൊരു പാക്കേജ് ഞാന്‍ ഒരു ട്രാവല്‍ ഏജെന്‍സിയുടെ ബ്റോഷ്യറില്‍ കണ്ടു എന്നും പറഞ്ഞ് ഓഫീസില്‍ നിന്നും വരുന്നത്. യാത്രകളും കാഴ്ചകളും ഒരുപാടിഷ്ടമാണെങ്കിലും കുഞ്ഞുസുന്ദരികളെയും കൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ നടത്തിയ യാത്രകളുടെ ബദ്ധപ്പാടുകളോറ്ത്ത് ഒരു ചിരിയില്‍ മറുപടി ഒതുക്കി ഞാന്‍ മൌനിയായി. എങ്കിലും കടലെന്ന് കേട്ടപ്പോള്‍ മനസ്സൊന്ന് തുടിച്ചു എന്നത് വാസ്തവം.എന്തായാലും എന്‍റെ മൌനം സമ്മതം എന്ന ഉറപ്പില്‍ പ്രിയതമന് പിറ്റേന്ന് തന്നെ താമസവും കാര്യങ്ങളുമൊക്കെ ബുക്ക് ചെയ്ത് ജോലിയില്‍ നിന്നൊരാഴ്ചത്തെ ഒഴിവും തരമാക്കി.
അങ്ങനെയിരിക്കെ പോകാനുള്ള ദിനങ്ങള്‍ അടുത്തു.യാത്ര അടുത്തതിനൊപ്പം മറ്റൊന്നു കൂട്ടിനെത്തി.വീടടച്ച് വൈറല്‍പനിയുടെ ആക്രമണം .എല്ലാവര്‍ക്കും വെറുമൊരു ജലദോഷത്തില്‍ തുടങ്ങി സുന്ദരികള്‍ക്ക് ചെവിവേദനയും ചുമയും വരെ എത്തി കാര്യങ്ങള്‍.മരുന്നും മന്ത്രവുമായി അവയെ തുരത്താന്‍ കിണഞ്ഞ് പരിശ്രമിച്ചിട്ടും യാത്ര കണക്കുകൂട്ടിയിരുന്നതിന്‍റെ രണ്ട് നാള്‍ മുന്‍പ് വല്യ സുന്ദരി പൊള്ളുന്ന പനിയ്ക്ക് കീഴടങ്ങി.അതോട് കൂടി എന്‍റെ പകുതി ജീവന്‍ പോയെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ മതി...ഒരാഴ്ചത്തെ താമസം എന്ന് പറയുമ്പോള്‍ കാര്യമായി തന്നെ ഒരുക്കങ്ങള്‍ നടത്തേണ്ടെ?പിന്നെ സ്വയം പാചകം ചെയ്യാനുള്ള സൌകര്യം കൂടി കിട്ടുന്നതരം കോട്ടേജിലാണ് താമസം ബുക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്നതെന്നതിനാല്‍ അത്യാവശ്യം പാചകോപാധികള് കൊണ്ട്പോകണമെന്നും കരുതിയിരുന്നു. കുഞ്ഞിന്‍റെ പനി എന്‍റെ എല്ലാ ആവേശവും തണുപ്പിച്ചതിനാല്‍ തലേന്ന് സന്ധ്യ വരെ ഒരു തയ്യാറെടുപ്പും നടത്താതെ ഞാന്‍ അവള്‍ക്ക് കാവലിരിക്കുകയായിരുന്നു. പ്രിയതമന് ഓഫീസ് വിട്ട് വന്നതിന് ശേഷമാണ് കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് തീരുമാനമായത്.എന്തായാലും നമുക്ക് കൊണ്ട് പോകേണ്ടവയൊക്കെ പാക്ക് ചെയ്യാം.നാളെ രാവിലെ കുഞ്ഞിന്‍റെ ആരൊഗ്യ സ്ഥിതി മെച്ചപ്പെട്ടാല്‍ പോകാമല്ലോ.താമസം ക്യാന്‍സല്‍ ചെയ്യുക എന്നത് കൊടുത്ത തുക മുഴുവന്‍ നഷ്ടപ്പെടുത്തുമെന്നതിനാല്‍ ഈ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗം സ്വീകരിയ്ക്കാം എന്ന് എനിക്കും തോന്നി.ഡ്രൈവ് ചെയ്ത് പോകാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യമായിരുന്നതിനാല്‍ ഫ്ലൈറ്റിന്‍റെ സമയമൊന്നും
പ്രശ്നവുമായിരുന്നില്ല.
എന്തായാലും ഈ യാത്ര അനിവാര്യമായിരുന്നിരിയ്ക്കാം എന്നതിനാനാലാവുമൊ എന്തോ രാവിലെ ഉറക്കമുണറ്ന്ന സുന്ദരി ആദ്യം ചോദിച്ചത് നമുക്കു കടലു കാണാന്‍ പോവേണ്ടെ അപ്പാ എന്നാണ്.രാത്രി നന്നായി ഉറങ്ങുകയും ചെയ്തിരുന്നു അവള്‍. ഒരു വശത്ത് മരുന്നുകളും, ചൂടുവെള്ളം നിറച്ച ഫ്ലാസ്ക്കും, ഒരല്പം ആധിയും... മറുവശത്ത് കണ്ണും മനസ്സുമുടക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ പതിപ്പിയ്ക്കാന്‍ ക്യാമറയും, പ്രിയഗാനങ്ങള്‍ എഴുതിച്ചേര്‍ത്ത സിഡികളുമായി ഏകദേശം ഒന്‍പത് മണിയോടെ സകല ദൈവങ്ങളെയും മനസ്സില്‍ ധ്യാനിച്ച് വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഇറങ്ങുമ്പോഴും മനസ്സില്‍ അസ്വസ്ഥത ബാക്കി നിന്നിരുന്നു.
ക്കില്ലല്ലൊ എന്നതും നല്ല കാര്യമായി തോന്നി.എങ്കിലും ഡ്രൈവറുടെ റോളില്‍ ആയിരുന്ന പ്രിയതമന് അതൊരിത്തിരി ദുഷ്ക്കരം ആയിരുന്നു.ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറ്നേരത്തെ യാത്രയ്ക്ക് ശേഷം എന്തെങ്കിലുമൊന്ന് കഴിക്കാനും കുഞ്ഞിന് മരുന്നു കൊടുക്കാനുമായി നിര്‍ത്തിയതൊഴിച്ചാല് അതിര്‍ത്തി കടക്കുന്നത് വരെ ഇടയ്ക്കൊരിടത്തും തങ്ങേണ്ടി വന്നതുമില്ല. സ്വിറ്റ്സര്‍ലണ്ടിനും ഇറ്റലിയ്ക്കുമിടയിലെ പതിനേഴ് കിലോമീറ്റര്‍ നീളമുള്ള് ഗോത്താറ്ഡ് ടണലിലേക്ക് കടക്കുന്നതിന് മുന്‍പ് കുറേ നേരം ഗതാഗതക്കുരുക്കില്‍ പെട്ട് കിടന്നതൊഴിച്ചാല്‍ മറ്റ് തടസ്സങ്ങളൊന്നും ഉണ്ടായതുമില്ല. ആ ടണലൊരു വഴിത്തിരിവായിരുന്നു. മഴയ്ക്കും തണുപ്പിനും ശരത്കാലവറ്ണ്ണങ്ങള്‍ വാരിച്ചുറ്റിയ പ്രകൃതിയ്ക്കും പകരം നല്ല തെളിഞ്ഞ ആകാശവും വല്യ കാഠിന്യമില്ലാത്ത വെയിലുമുണ്ടായിരുന്നു അപ്പുറത്ത്. ഗോതമ്പും ചോളവും വിളവെടുത്ത് കഴിഞ്ഞു കിടന്നിരുന്ന വയലുകളില്‍ കിളികളുടെ കൂട്ടങ്ങള്‍ കൊത്തിപ്പെറുക്കുന്ന കാഴ്ചകള്‍ നാട്ടിലെ കൊയ്ത്തു കഴിഞ്ഞ പാടശേഖരങ്ങളുടെ ഗൃഹാതുരസ്മരണകള്‍ ഉണര്‍ത്തി.തെളിഞ്ഞ ആകാശവും വെയിലും കണ്ട് തുടര്‍ന്ന യാത്രക്കിടയില്‍ വലിയ സമയമെടുക്കാതെ ഇറ്റലിയുടെ അതിര്‍ത്തി കടന്നു കിട്ടി.ഇതിനൊക്കെ ഇടയില്‍ ഇടയ്ക്കിടെ തല്ലുകൂടി മക്കള്‍ അവരുടെ സാന്നിധ്യം ശക്തമായി അറിയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു ക്യാമറക്കണ്ണുകള് തുറന്ന് വഴിയോരക്കാഴ്ചകള്‍ ഒപ്പിയെടുക്കുന്നതില്‍ മുഴുകിയിരുന്ന എന്നെയത് ഇടയ്ക്കെങ്കിലും ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാതെ ഇരുന്നതുമില്ല.വല്യ സുന്ദരിയുടെ അനാരോഗ്യവും നീണ്ട മണിക്കൂറുകള്‍ ഒരേ ഇരുപ്പിരിക്കുന്നത് സുന്ദരികള്‍ക്ക് പ്രയാസമുള്ള സംഗതിയാണെന്നെതും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പല കരച്ചിലുകള്‍ക്കും തല്ലുകൂടലുകള്‍ക്കും നേരെ കണ്ണും കാതും അടച്ച് ക്ഷമയോടെ ഇരുന്നു.അവര്‍ക്ക് കാര്‍ട്ടൂണ്‍ കാണാന്‍ ഒരോ മിനിസ്ക്രീന്‍ കാറിനുള്ളില്‍ തന്നെയുള്ളതിനാല്‍ കുറെയേറെ നേരം അങ്ങനെ പോയി ഇടയ്ക്ക് വീണ്ടും നിര്‍ത്തി, ഉച്ചഭക്ഷണമെന്ന നിലയില്‍ ഒരോ സാന്‍ഡ്വിച്ച് വാങ്ങാന്‍.അവിടെ ഇറങ്ങി നടുവൊക്കെ നിവര്‍ത്തി എട്ട് മണിയ്ക്ക് മുന്‍പേ ലക്ഷ്യത്തിലെത്തണമെന്ന ഉദ്ദേശ്യത്തില്‍ വീണ്ടും യാത്ര.
വിശാലമായ ഹൈവേയുടെ സൌകര്യം ഉപയോഗിക്കുന്നതിന് വഴിയിലിടയ്ക്കിടെ ടോള്‍ പിരിവുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.ഇറ്റലിക്കാര്‍ക്കും ഇന്ത്യക്കാര്‍ക്കും തമ്മില്‍ ഒരുപാട് സാദൃശ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. സ്വഭാവം മുതല്‍ മതവിശ്വാസത്തിന്‍റെ കാര്യത്തില്‍ വരെ സാമ്യങ്ങള്‍ ഉണ്ടത്രെ.അങ്ങനെയൊന്ന് ഡ്രൈവിങ്ങിലെ മര്യാദകള്‍ ലംഘിക്കുന്നതിലും ഏറെക്കൂറെ പ്രകടമാണ് എന്നതാണ് രസകരമായ വസ്തുത. വഴിയിലുടനീളം ഒലിവുമരങ്ങളും നാട്ടിലെ ചെമ്പകത്തോട് സാദൃശ്യം തോന്നിക്കുന്ന പൂക്കളും കാണാമായിരുന്നു....തീരപ്രദേശത്തോട് അടുത്തായിരുന്നു ഹൈവെ എന്നതിനാല്‍ ഇടയ്ക്കിടെ ദൂരെ വെള്ളിവര പോലെ കടലും കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ഒരിക്കല്‍ കൂടി വൈകിട്ട് അഞ്ച് മണിയോടടുപ്പിച്ച് വഴിയരുകിലെ വിശ്രമത്താവളങ്ങളില്‍ ഒന്നില്‍ നിര്‍ത്തി .ഓരോ ചൂടു കാപ്പിയും കുടിച്ച് മക്കള്‍ക്ക് പാലും വാങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോഴേയ്ക്കും നമുക്ക് വീട്ടില്‍ പോവാം എനിക്ക് കിടക്കണം എന്ന് വല്യ സുന്ദരി . എന്തോ ഭാഗ്യത്തിന് അവള്‍ക്ക് വലുതായി പനികൊണ്ടില്ല എന്നത് വല്യ ഒരു സമാധാനമായിരുന്നു.എങ്കിലും ഇടയ്ക്കിടെ ചെവി വേദനിക്കുന്നു എന്ന പറച്ചില്‍ എന്നെ വല്ലാതെ കുത്തിനോവിച്ചു.അതിനിടെ മിലാനും, ജെനോവയും, വെന്‍റീമീലീയയും പിന്നിട്ട് ഫ്രാന്‍സിന്‍റെ അതിര്‍ത്തിയും കടന്നു. ഇറ്റലിയും ഫ്രാന്‍സുമൊക്കെ ഷെങ്ങ്ഗന്‍ കരാറില്‍ ഉള്‍പ്പെടുന്ന രാജ്യങ്ങളായതിനാല്‍ ഇറ്റലിയുടെ അതിര്‍ത്തി കടന്ന ശേഷം പരിശോധകളൊന്നും ഉണ്ടായതുമില്ല.
അങ്ങനെ നീസെന്ന തുറമുഖനഗരവും, അന്ത
ര്ദ്ദേശീയ ഫിലിം ഫെസ്റ്റിവലിന് പ്രസിദ്ധമായ കാനും, ഹൈവേകളിലെ ടോള്പ്പിരിവുകളും പിന്നിട്ട് ഫ്രാന്‍സിന്‍റെ കടല്‍ത്തീരങ്ങള്‍ ദൃശ്യമായിത്തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്കെപ്പോഴോ ഉറങ്ങിപ്പോയ എന്നെ "ദാ നോക്കിക്കെ വഴിയ്ക്കപ്പുറം കടല് കണ്ട് തുടങ്ങി... നമ്മള്‍ക്കു പോവാനുള്ള സ്ഥലവും ഈ സ്ട്റെച്ചില്‍ തന്നെയാണ് " എന്ന് പറഞ്ഞ് പ്രിയതമന് വിളിച്ചുണര്‍ത്തി. ഇപ്പോള്‍ ഭൂപ്രകൃതിയ്ക്കു തന്നെ നല്ല വ്യത്യാസം കണ്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു...ചെങ്കുത്തായ മലനിരകള്‍,അവയ്ക്ക് കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു തരം ഓറഞ്ച് നിറവും॥ കൊത്തിയെടുത്ത ചെങ്കല്ലുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ മതിലുകള്‍,പാലങ്ങള്‍ അങ്ങനെ മലനിരകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഉണ്ടാക്കിയ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞ വഴികളിലൂടെയുള്ള യാത്ര മനസ്സിനെ ഏതോ മാന്ത്രികലോകത്തേയ്ക്കെത്തിച്ചത് പോലെ...അസ്ത്മയ സമയം ആയിരുന്നതിനാല്‍ മണ്ണിനെന്നപോല്‍ വിണ്ണിനും അതേ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന നിറമായിരുന്നു...അങ്ങനെ കാഴ്ചകള്‍ കണ്ട് ഇരുന്നപ്പോള്‍ ഈ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു പോകുന്ന വഴി എവിടെയും അവസാനിക്കാതിരുന്നിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് മോഹിച്ചു.ഏകദേശം ഒന്നരമണിക്കൂറിനുശേഷം എട്ട് മണിയടുപ്പിച്ച് Agay എന്ന സ്ഥലത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ബോര്‍ഡും അല്പം കഴിഞ്ഞ് Cap Esterel എന്ന റിസോര്‍ട്ടിന്‍റെ ചൂണ്ടുപലകയും കണ്ടു.
വഴിയില്‍ നിന്നും ഒരു വല്യ ഇരുമ്പു ഗേറ്റ് കടന്ന് കുത്തനെയുള്ള ടാറിട്ട വഴിയിലൂടെ മുകളിലേയ്ക്ക്...നേരെ 
റിസപ്ഷനിലേയ്ക്ക്... അവിടെ ചെക്കിന്‍ ചെയ്ത് താക്കോലും വാങ്ങി കോട്ടേജിലേയ്ക്ക്...വീണ്ടും
കുത്തനെ മുകളിലേയ്ക്ക്.റൂം തുറന്ന് കയറിയത് തന്നെ അതുവരെ കണ്ടതിലും മനോഹരമായ കാഴ്ചയിലേയ്ക്കാണ്.ശാന്തമായിക്കിടക്കുന്ന മെഡിറ്ററേനിയന്‍ കടല്.അതിനോട് ചേര്‍ന്ന് അനേകം ടൂറിസ്റ്റ് കോട്ടേജുകളിലെ വൈദ്യുതവിളക്കുകള്‍ മിന്നിനില്‍ക്കുന്ന മലനിരകള്‍....വേഗത്തിലൊരു കുളി കഴിഞ്ഞ് ആഹാരം കഴിയ്ക്കാനായ് വീണ്ടും താഴേയ്ക്ക് പോയി.വല്യ സുന്ദരി അപ്പോഴേക്കും വല്ലാതെ അവശയായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നതിനാല്‍ അധികമൊന്നും കറങ്ങി നടക്കാതെ ആഹാരം കഴിച്ച് മുറിയിലേയ്ക്ക് പോന്നു. അവള്‍ക്ക് മരുന്നും കൊടുത്ത് രണ്ടാളെയും പല്ലു തേപ്പിച്ച് ഉറക്കി. കൈയ്യില്‍ കരുതിയിരുന്ന മാസികകളിലൊന്ന് മറിച്ച് നോക്കുന്നതിനിടയില്‍ എപ്പോഴോ ഞാനും ഉറക്കത്തിലേയ്ക്ക് വഴുതിവീണു.
കുറിപ്പ് : യാത്രയുടെ കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ അടുത്ത ഭാഗങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നുണ്ട്.
