ശങ്കകളെ ദൂരികരിക്കാനെന്നവണ്ണം ഒരു നനുത്ത തലോടലായ് പോയരാത്രിയുടെ എതോയാമത്തില്‍ മഞ്ഞിന്‍കണങ്ങള്‍ പെയ്തിറങ്ങി... -2 ഊഷ്മാവിലിപ്പോഴും അവയിങ്ങനെ പെയ്തിറങ്ങുമ്പോള്‍ മനസ്സും നിറയുന്നു. ഈ ശിശിരത്തില് ഇങ്ങനെയൊരു അനുഭവം സാധ്യമാവില്ലാ എന്ന് നിരാശയോടെയും അതിലേറെ സങ്കടത്തോടെയും മനസ്സ് ഉള്‍ക്കൊണ്ടിരിക്കയായിരുന്നു.അതിനാലാവണം രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ജനാലയുടെ ബ്ലൈന്‍ഡുകള്‍ തുറന്നപ്പോള്‍ കണ്ണുകളെ വിശ്വസിക്കാനാവാതിരുന്നത്.സന്തോഷം കൊണ്ട് തുള്ളിച്ചാടിയാലോ എന്ന് പോലും തോന്നിയെന്നതാണ് സത്യം. വീടുഭരണവും മക്കളുടെ കാര്യങ്ങളുമായി വീട്ടില്‍ തന്നെ ഇരിക്കുന്ന താങ്കള്ക്കിങ്ങനൊക്കെ വിചാരിക്കാം എന്ന് അസൂയക്കാര്‍ ( ഉപജീവനത്തിനായി പുറത്ത് പോയി കഷ്ടപെടുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവര്‍ എന്നും വായിക്കാം. ) പറഞ്ഞേക്കും എങ്കിലും ഈ ഹിമകണങ്ങള് എനിക്കേറെ പ്രിയംകരം. പക്ഷേ ഇത്രയും ദിവസം അവയെ കാത്തിരുന്ന ജനം ഇന്നുമുതല്‍ ശപിച്ച് തുടങ്ങും.ഇതെന്നാണാവോ ഒന്നു തീരുക,വണ്ടി ഓടിക്കാന്‍ എത്ര പ്രയാസമാവും,എന്നൊക്കെ തുടങ്ങി പരാതികളുടെ ഭാണ്ഡം തുറന്നു തുടങ്ങും!ഇതോര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കുഞ്ഞുണ്ണി മാഷു മഴയെ പറ്റി പറഞ്ഞതു ഓര്‍മ്മ വരുന്നു.മഴ വരുന്നതു വരെ വന്നില്ലല്ലൊ വന്നില്ലല്ലോ എന്നും വന്നു കഴിയുമ്പോഴൊ...നാശം പുറത്തേക്കിറങ്ങാന്‍ സമ്മതിക്കില്ല..... ആകെ നനഞ്ഞു....അങ്ങനെ പ്രാകി പ്രാകി ഓടിക്കും എന്നു.
എന്തായാലും എന്റെ ക്യാമറകണ്ണുകള്‍ കാത്തിരുന്ന കാഴ്ചകള് ഇതാ ഇവിടെ ..പിന്നെ എന്റെ ഡിജിറ്റല്‍ ക്യാമറ നിനച്ചിരിക്കാത്ത നേരത്തു പിണങ്ങിയത് സങ്കടമായി എങ്കിലും, ക്യാംകോര്‍ഡറിനുള്ളില്‍(SONY DCR-HCE90E) മെമ്മറിസ്റ്റിക്ക് ഉണ്ടായതു ആശ്വാസമായി. അങ്ങനെ ആ chip വച്ചു ചില ചിത്രങ്ങള്‍ എടുത്തു.ചില്ലുജാലകവാതില്‍ മലര്‍ക്കെ തുറന്നിട്ടു എടുത്തവയാണിവയില്‍ ചിലതു. ബാക്കിയൊക്കെ വീടിനു പുറത്തിറങ്ങി ചുറ്റിലും കണ്ട കാഴ്ചകള്. അവ ഇവിടെ കാണാം
